Historia biur porad obywatelskich w Irlandii Północnej sięga 1941 roku, gdy prawie tysiąc osób zginęło w dwóch nalotach na Belfast. Urząd Obrony Cywilnej (Civil Defence Authority) polecił Radzie Opieki Społecznej dla Belfastu (BCSW) utworzenie w mieście ośrodków informacyjnych. Audrey Irwin otrzymała zadanie utworzenia ośrodka informacji dla ludzi zwracających się z takimi problemami jak: szukanie żołnierzy zaginionych na froncie, racje żywnościowe i kontaktowanie się z jeńcami wojennymi. Inne problemy były podobne do tych, z którymi często ludzie borykają się dzisiaj, np. nowe przepisy emerytalne, zaległości w płaceniu czynszu i ofiary wypadków szukające odszkodowania.
Biuro otwarte w pomieszczeniach BCSW stało się ośrodkiem, za pośrednictwem którego udzielano porad i informacji. Dotacja Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego pokrywała część kosztów bieżących. Po zakończeniu wojny dotacja ta, podobnie jak dotacje dla CAB w Anglii, Walii i Szkocji, została wstrzymana. Uznając znaczenie działalności CAB w przejściowym okresie powojennym, Belfast Corporation zgodziła się partycypować w kosztach utrzymania poradni w mieście. W tym czasie brytyjskie biura CAB nie były jeszcze formalnie powiązane ze sobą.
Z biegiem lat w związku ze znaczeniem informacji dla publicznej znajomości prawa i przepisów dotyczących wszystkich dziedzin życia różne komisje zaleciły utworzenie biur informacyjno-doradczych. Zalecenia Komisji Moloneya w 1962 doprowadziły do znacznego rozszerzenia zakresu zapytań kierowanych do Biur Porad Obywatelskich. Komisja ta wyrażała obawę o to, czy dostęp konsumentów do porad i informacji jest wystarczający, stwierdzając, że „konsument powinien znać lub mieć możliwość poznania swoich praw i wiedzieć, przed kim ich strzec”.
Dzięki zaleceniom Komisji Moloneya uzgodniono dofinansowywanie Krajowej Rady Służb Socjalnych (NCSS) przez Zarząd Handlu (Board of Trade) w celu rozbudowy sieci biur porad obywatelskich w Wielkiej Brytanii. W Irlandii Północnej wdrożenie raportu Moloneya powierzono Ministerstwu Gospodarki. Sfinansowało ono zatrudnienie w BCSW Belfast pracownika na pół etatu, a Radę Służb Socjalnych Irlandii Północnej (NICSS) wsparło w rozpropagowaniu w całym regionie biur porad obywatelskich.
Dzięki temu BCSW uruchomiło w 1964 r. biuro CAB w Bryson House w Belfaście. W ciągu kolejnych paru lat liczba klientów stopniowo wzrastała, podobnie jak liczba biur.
Także struktura organizacyjna Citizens Advice Service w Irlandii Północnej ulegała w tym czasie zmianie. W Wielkiej Brytanii Krajowa Rada Biur Porad Obywatelskich (NCABC), która zorganizowała COB w Anglii i Walii, uniezależniła się od NCSS i zmieniła nazwę na Krajowe Zrzeszenie Biur Porad Obywatelskich (NACAB). W tym czasie CAB w Irlandii Północnej nie miały osobnego komitetu regionalnego, takiego jak te, które działały w Wielkiej Brytanii. Jednak w 1972 r. podjęto decyzję o stworzeniu takiego komitetu jako efektywnego kanału komunikacji między lokalnymi Biurami Porad Obywatelskich a NICSS, umożliwiającego ponadto wszystkim biurom uczestnictwo w procesie formułowania strategii działania całej organizacji. Tak więc w 1974 r. powstał podmiot koordynujący działalność biur CAB Irlandii Północnej - Zrzeszenie Biur Porad Obywatelskich (Citizens Advice) Irlandii Północnej.
Aby zachować niezależny charakter biur świadczących bezpłatnie porady i informacje – biura uzyskały niezależność od organizacji, pod których auspicjami działały. W 1984 r. uniezależniły się one jeszcze bardziej.
DHSS zaleciła przekształcenie NICSS w Radę Wolontariatu Irlandii Północnej (NICVA) i przekazanie odpowiedzialności za CAB Service do Citizens Advice.
Dlatego też 1.4.1984 r. Citizens Advice stała się niezależną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z własnym statutem, finansowaną w 100% przez Department Oświaty Irlandii Północnej (DENI). Dziś jest ona jedną z największych organizacji ochotniczych w Irlandii Północnej, z regionalną centralą w Belfaście, 28 lokalnymi biurami i innymi 120 placówkami.
W ostatnich latach CAB w Irlandii Północnej doświadczyła znacznego wzrostu. Citizens Advice zapoczątkowała korzystanie z komputerów w działalności doradczej, uzyskała akredytację szkolenia doradców, rozwinęła działalność terenową oraz wpółpracę z poradniami Republiki Irlandii. Ponadto CAB reprezentuje klientów przed trybunałem służb socjalnych około 1200 razy i stanowi największe źródło wsparcia dla mieszkańców Irlandii Północnej.
Zrzeszenie załatwia obecnie ponad 250 tysięcy spraw rocznie. Obsługuje ono szereg kluczowych kontraktów na świadczenie porad i informacji w różnych dziedzinach. Ostatnio Citizens Advice uzyskał kontrakt od DETI na świadczenie osobistych porad finansowych na terenie całej Irlandii Północnej, kontrakt od SSA na zmaksymalizowanie korzystania z możliwości świadczeń socjalnych w Irlandii Północnej oraz przedłużenie istniejącego kontraktu z Urzędem Celno-Podatkowym na realizację projektu linii pomocowej dotyczącej krajowej płacy minimalnej w Irlandii Północnej. Organizacja była także zaangażowana w inowacyjny trójstronny model współpracy między służbą zdrowia, samorządem lokalnym a sektorem ochotniczego doradztwa. W ramach tego projektu CAB Belfast Wschód przeniósł się do Arches Centre – nowego centrum środowiskowego i opieki stworzonego przez Fundusz Powierniczy Opieki Socjalnej i Zdrowia Belfastu południowo-wschodniego.
W 2006 roku, po 7 latach planowania, zbierania funduszy i wytężonej pracy, regionalne biuro Citizens Advice przejęło w użytkowanie nowe obiekty przy Donegall Pass w Belfaście. Budynek specjalnie zaprojektowany dla potrzeb szkoleniowych jest w pełni dostępny dla niepełnosprawnych i znacznie zwiększył powierzchnię dla szkoleń, nowych technologii i projektów. Nowy obiekt zapewni Zrzeszeniu ważną stabilizację finansową i umożliwi szereg działań na rzecz społeczności wszystkich części Irlandii Północnej.
Koncentracja na obronie praw jednostki i zaangażowanie na rzecz sprawiedliwości socjalnej we wszystkich społecznościach lokalnych Irlandii Północnej odgrywały pierwszorzędną rolę w rozwoju Zrzeszenia jako centralnego elementu infrastruktury społecznej Irlandii Północnej i będzie odgrywać ją także w przyszłości.